جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to rupture
01
ترکیدن, پاره شدن
(of a pipe or similar structure) to burst or break apart suddenly
Intransitive
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
rupture
سومشخص مفرد
ruptures
وجه وصفی حال
rupturing
گذشته ساده
ruptured
اسم مفعول
ruptured
مثالها
The aging water pipe finally ruptured, causing a water leak in the basement.
لوله آب قدیمی در نهایت ترکید، باعث نشت آب در زیرزمین شد.
02
برهم زدن (ارتباط، توافق و...), از بین بردن
to cause an agreement or relation to be breached
Transitive: to rupture an agreement or relation
مثالها
The discovery of hidden clauses in the contract ruptured the trust between the two parties, leading to legal disputes.
کشف بندهای پنهان در قرارداد، اعتماد بین دو طرف را گسست و منجر به اختلافات قانونی شد.
03
پاره شدن
(of an internal organ) to suffer damage or tearing
Intransitive
مثالها
The eardrum can rupture due to changes in pressure, causing hearing loss.
پرده گوش میتواند به دلیل تغییرات فشار پاره شود، که منجر به کاهش شنوایی میشود.
04
پاره کردن
to cause an internal organs to tear
Transitive: to rupture an internal organ
مثالها
The impact of the accident was so severe that it ruptured the spleen.
تأثیر حادثه آنقدر شدید بود که طحال را پاره کرد.
Rupture
01
شکست, ترک
the act of making a sudden noisy break
اطلاعات دستوری
وضعیت جانداری
انتزاعی
ساختار صرفی
مرکب
قابل شمارش
شکل جمع
ruptures
02
جدایی, گسستگی
an end to an agreement or good relations between people, states, etc.
03
پارگی, ترکیدگی
a severe injury that causes an internal organ or soft tissue to break or tear suddenly
مثالها
A blood vessel rupture can lead to internal bleeding.
پارگی یک رگ خونی میتواند منجر به خونریزی داخلی شود.
