Szukaj
to rupture
01
pęknąć, rozerwać się
(of a pipe or similar structure) to burst or break apart suddenly
Intransitive
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
rupture
3. osoba liczby pojedynczej
ruptures
imiesłów czynny
rupturing
czas przeszły prosty
ruptured
imiesłów bierny
ruptured
Przykłady
The aging water pipe finally ruptured, causing a water leak in the basement.
Starzejąca się rura wodna w końcu pękła, powodując wyciek wody w piwnicy.
02
zerwać, naruszyć
to cause an agreement or relation to be breached
Transitive: to rupture an agreement or relation
Przykłady
The discovery of hidden clauses in the contract ruptured the trust between the two parties, leading to legal disputes.
Odkrycie ukrytych klauzul w umowie zerwało zaufanie między obiema stronami, co doprowadziło do sporów prawnych.
03
pękać, rozrywać się
(of an internal organ) to suffer damage or tearing
Intransitive
Przykłady
The eardrum can rupture due to changes in pressure, causing hearing loss.
Błona bębenkowa może pęknąć z powodu zmian ciśnienia, powodując utratę słuchu.
04
rozerwać, przerwać
to cause an internal organs to tear
Transitive: to rupture an internal organ
Przykłady
The impact of the accident was so severe that it ruptured the spleen.
Wypadek miał tak poważny wpływ, że rozerwał śledzionę.
Rupture
01
pęknięcie, złamanie
the act of making a sudden noisy break
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
złożenie
policzalny
forma liczby mnogiej
ruptures
02
zerwanie, rozerwanie
an end to an agreement or good relations between people, states, etc.
03
pęknięcie, rozerwanie
a severe injury that causes an internal organ or soft tissue to break or tear suddenly
Przykłady
A blood vessel rupture can lead to internal bleeding.
Pęknięcie naczynia krwionośnego może prowadzić do krwawienia wewnętrznego.
