جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to erupt
01
فوران کردن
(of a volcano) to explode and send smoke, lava, rocks, etc. into the sky
Intransitive
مثالها
The volcano erupted suddenly, spewing ash and lava into the air.
آتشفشان ناگهان فوران کرد، خاکستر و گدازه را به هوا پرتاب کرد.
02
سر بر آوردن, ناگهان اتفاق افتادن
to suddenly and dramatically start, often in a surprising or intense way
Intransitive
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
erupt
سومشخص مفرد
erupts
وجه وصفی حال
erupting
گذشته ساده
erupted
اسم مفعول
erupted
مثالها
The argument erupted out of nowhere, catching everyone off guard.
بحث از هیچ جا شروع شد، همه را غافلگیر کرد.
03
رویش کردن, ظاهر شدن
(of a tooth) to emerge or break through the gums as it grows
Intransitive
مثالها
His first tooth erupted when he was six months old.
اولین دندانش وقتی شش ماهه بود رویید.
04
منفجر شدن, فوران کردن
to explode violently, with fire and noise, similar to a volcanic eruption
Intransitive
مثالها
The fireworks erupted in a bright explosion of color and sound.
آتشبازیها در یک انفجار روشن از رنگ و صدا منفجر شدند.
05
ناگهان ظاهر شدن, منفجر شدن
(of a pimple, rash, etc.) to suddenly form or appear on the skin
Intransitive
مثالها
A pimple erupted on his forehead right before the big event.
یک جوش ناگهان روی پیشانی او درست قبل از مراسم بزرگ ظاهر شد.
06
منفجر شدن, فوران کردن
to suddenly express strong emotions, such as anger or excitement
Intransitive: to erupt in an emotion or reaction
مثالها
He erupted in laughter when he heard the joke.
وقتی جوک را شنید منفجر شد به خنده.
درخت واژگانی
eruption
eruptive
erupt
