romper
01
kırmak, parçalamak
destruir o separar algo en partes con fuerza
Örnekler
El niño rompió su juguete favorito.
Çocuk en sevdiği oyuncağını kırdı.
1.1
kırmak, kırılmak
partirse o dañarse una parte del cuerpo, típicamente un hueso, de manera que pierde su integridad
Örnekler
Mi abuela se rompió la cadera tras una mala caída.
Büyükannem kötü bir düşüşten sonra kalçasını kırdı.
02
eskimek, yıpratmak
deteriorar o destruir algo por el uso prolongado o intenso
Örnekler
Rompí los guantes jugando al tenis.
Tenis oynarken eldivenleri kırmak.
03
ayrılmak
inalizar una relación sentimental o de amistad
Örnekler
Rompieron su relación sin discutir.
Tartışmadan ilişkilerini bitirdiler.
04
ihlal etmek, çiğnemek
incumplir una regla, ley o norma
Örnekler
Rompieron el contrato sin aviso.
Bozmak sözleşmeyi önceden haber vermeden.
