Szukaj
to incapacitate
01
unieruchomić, uczynić niesprawnym
to make something unable to work properly
Transitive: to incapacitate a system
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
incapacitate
3. osoba liczby pojedynczej
incapacitates
imiesłów czynny
incapacitating
czas przeszły prosty
incapacitated
imiesłów bierny
incapacitated
Przykłady
The power outage incapacitated the entire building, rendering all electronic devices and equipment non-functional.
Awaria prądu unieruchomiła cały budynek, sprawiając, że wszystkie urządzenia i sprzęt elektroniczny stały się bezużyteczne.
1.1
unieruchomić, osłabić
to injure or weaken someone in a way that one cannot live normally
Transitive: to incapacitate a person or their body parts
Przykłady
The spinal cord injury incapacitated him, leaving him paralyzed from the waist down.
Uraz rdzenia kręgowego go unieruchomił, pozostawiając go sparaliżowanego od pasa w dół.
1.2
ubezwłasnowolnić, uznać za niezdolnego do czynności prawnych
to take away someone's ability to make their own decisions through a court order because they have a physical or mental problem
Transitive: to incapacitate sb
Przykłady
The court ruled to incapacitate the elderly woman due to her advanced dementia.
Sąd orzekł ubezwłasnowolnienie starszej kobiety z powodu jej zaawansowanej demencji.
Drzewo Leksykalne
incapacitated
incapacitating
incapacitate
capacitate
capacit
