Szukaj
to incapacitate
01
unieruchomić, uczynić niesprawnym
to make something unable to work properly
Transitive: to incapacitate a system
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
incapacitate
3. osoba liczby pojedynczej
incapacitates
imiesłów czynny
incapacitating
czas przeszły prosty
incapacitated
imiesłów bierny
incapacitated
Przykłady
A severe storm incapacitated the power grid, leaving thousands without electricity.
Silna burza unieruchomiła sieć elektryczną, pozostawiając tysiące osób bez prądu.
1.1
unieruchomić, osłabić
to injure or weaken someone in a way that one cannot live normally
Transitive: to incapacitate a person or their body parts
Przykłady
The spinal cord injury incapacitated him, leaving him paralyzed from the waist down.
Uraz rdzenia kręgowego go unieruchomił, pozostawiając go sparaliżowanego od pasa w dół.
1.2
ubezwłasnowolnić, uznać za niezdolnego do czynności prawnych
to take away someone's ability to make their own decisions through a court order because they have a physical or mental problem
Transitive: to incapacitate sb
Przykłady
In cases of severe addiction, the court may opt to incapacitate the individual temporarily.
W przypadkach ciężkiego uzależnienia sąd może zdecydować o czasowym pozbawieniu zdolności do czynności prawnych osoby.
Drzewo Leksykalne
incapacitated
incapacitating
incapacitate
capacitate
capacit
