Szukaj
to infer
01
wnioskować, wywnioskować
to reach an opinion or decision based on available evidence and one's understanding of the matter
Transitive: to infer sth | to infer that
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
infer
3. osoba liczby pojedynczej
infers
imiesłów czynny
inferring
czas przeszły prosty
inferred
imiesłów bierny
inferred
Przykłady
After observing the pattern of behavior, the detective could infer that the suspect was familiar with the victim.
Po obserwacji wzorca zachowania detektyw mógł wywnioskować, że podejrzany znał ofiarę.
02
sugerować, napomykać
to suggest or hint at something indirectly
Transitive: to infer a meaning
Przykłady
The artist used symbolism to infer deeper meanings in the painting, inviting viewers to interpret for themselves.
Artysta użył symbolizmu, aby zasugerować głębsze znaczenia w obrazie, zapraszając widzów do własnej interpretacji.
03
wnioskować, domyślać się
to make an educated guess or form an opinion
Transitive: to infer that
Przykłady
She inferred that he was upset because he wasn’t speaking much.
Ona wywnioskowała, że był zdenerwowany, ponieważ niewiele mówił.
04
wnioskować, domyślać się
to make conclusions or assumptions based on information
Intransitive
Przykłady
He didn't need to ask; he could just infer from the atmosphere.
Nie musiał pytać; mógł po prostu wywnioskować z atmosfery.
Drzewo Leksykalne
inference
infer
