جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to infer
01
استنباط کردن, نتیجهگیری کردن
to reach an opinion or decision based on available evidence and one's understanding of the matter
Transitive: to infer sth | to infer that
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
infer
سومشخص مفرد
infers
وجه وصفی حال
inferring
گذشته ساده
inferred
اسم مفعول
inferred
مثالها
After observing the pattern of behavior, the detective could infer that the suspect was familiar with the victim.
پس از مشاهده الگوی رفتار، کارآگاه میتوانست استنباط کند که مظنون با قربانی آشنا بوده است.
02
اشاره غیر مستقیم کردن
to suggest or hint at something indirectly
Transitive: to infer a meaning
مثالها
The artist used symbolism to infer deeper meanings in the painting, inviting viewers to interpret for themselves.
هنرمند از سمبولیسم برای استنباط معانی عمیقتر در نقاشی استفاده کرد و از بینندگان دعوت کرد تا خودشان تفسیر کنند.
03
استنباط کردن, حدس زدن
to make an educated guess or form an opinion
Transitive: to infer that
مثالها
She inferred that he was upset because he wasn’t speaking much.
او استنباط کرد که او ناراحت است زیرا زیاد صحبت نمیکرد.
04
استنباط کردن, نتیجه گیری کردن
to make conclusions or assumptions based on information
Intransitive
مثالها
He didn't need to ask; he could just infer from the atmosphere.
او لازم نبود بپرسد؛ میتوانست فقط از جو استنباط کند.
درخت واژگانی
inference
infer
