Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to infer
01
afleiden, concluderen
to reach an opinion or decision based on available evidence and one's understanding of the matter
Transitive: to infer sth | to infer that
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
infer
3e persoon enkelvoud
infers
onvoltooid deelwoord
inferring
onvoltooid verleden tijd
inferred
voltooid deelwoord
inferred
Voorbeelden
After observing the pattern of behavior, the detective could infer that the suspect was familiar with the victim.
Na het observeren van het gedragspatroon kon de detective afleiden dat de verdachte het slachtoffer kende.
02
insinueren, doen vermoeden
to suggest or hint at something indirectly
Transitive: to infer a meaning
Voorbeelden
The artist used symbolism to infer deeper meanings in the painting, inviting viewers to interpret for themselves.
De kunstenaar gebruikte symboliek om diepere betekenissen in het schilderij te impliceeren, waarbij hij de kijkers uitnodigde om zelf te interpreteren.
03
afleiden, concluderen
to make an educated guess or form an opinion
Transitive: to infer that
Voorbeelden
She inferred that he was upset because he wasn’t speaking much.
Ze leidde af dat hij van streek was omdat hij niet veel sprak.
04
afleiden, concluderen
to make conclusions or assumptions based on information
Intransitive
Voorbeelden
He didn't need to ask; he could just infer from the atmosphere.
Hij hoefde niet te vragen; hij kon gewoon uit de sfeer afleiden.
Lexicale Boom
inference
infer
