Ara
to distinguish
01
ayırt etmek
to recognize and mentally separate two things, people, etc.
Transitive: to distinguish between two things or people | to distinguish sb/sth from sb/sth
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
türemiş
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
distinguish
3. tekil kişi
distinguishes
şimdiki zaman ortacı
distinguishing
basit geçmiş zaman
distinguished
geçmiş zaman ortacı
distinguished
Örnekler
The detective could distinguish the authentic painting from the clever forgery.
Dedektif, orijinal tabloyu akıllı sahtesinden ayırt edebiliyordu.
02
ayırt etmek, fark etmek
to perceive or identify someone or something with clarity
Transitive: to distinguish a shape or sound
Örnekler
In the fog, I could barely distinguish the shapes of the trees.
Sis içinde, ağaçların şekillerini zar zor ayırt edebiliyordum.
03
ayrım yapmak
to be the distinctive feature or characteristic between two things, people, etc.
Transitive: to distinguish sb/sth from others
Örnekler
The bright red color distinguishes this car from the others in the lot.
Parlak kırmızı renk, bu arabayı otoparktaki diğerlerinden ayırt eder.
04
ayırt etmek, farklılaştırmak
to sort or divide things into different groups based on their features or qualities
Transitive: to distinguish sb/sth
Örnekler
Scientists distinguish species by examining their genetic traits.
Bilim insanları, türleri genetik özelliklerini inceleyerek ayırt eder.
05
ayırt etmek
to make something conspicuous or noteworthy by discerning it
Transitive: to distinguish sb/sth
Örnekler
The artist distinguished the main character by using bold colors in the painting.
Sanatçı, resimde cesur renkler kullanarak ana karakteri ayırt etti.
Leksikal Ağaç
distinguishable
distinguished
distinguish
