Ara
to distinguish
01
ayırt etmek
to recognize and mentally separate two things, people, etc.
Transitive: to distinguish between two things or people | to distinguish sb/sth from sb/sth
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
türemiş
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
distinguish
3. tekil kişi
distinguishes
şimdiki zaman ortacı
distinguishing
basit geçmiş zaman
distinguished
geçmiş zaman ortacı
distinguished
Örnekler
Teachers aim to help students distinguish between fact and opinion in critical thinking.
Öğretmenler, eleştirel düşünmede öğrencilerin gerçekler ve görüşler arasında ayırt etmelerine yardımcı olmayı amaçlar.
02
ayırt etmek, fark etmek
to perceive or identify someone or something with clarity
Transitive: to distinguish a shape or sound
Örnekler
I could barely distinguish the small text on the page without my glasses.
Gözlüklerim olmadan sayfadaki küçük yazıyı zar zor ayırt edebiliyordum.
03
ayrım yapmak
to be the distinctive feature or characteristic between two things, people, etc.
Transitive: to distinguish sb/sth from others
Örnekler
The taste of fresh herbs distinguishes this dish from the others.
Taze otların tadı bu yemeği diğerlerinden ayırt eder.
04
ayırt etmek, farklılaştırmak
to sort or divide things into different groups based on their features or qualities
Transitive: to distinguish sb/sth
Örnekler
The coach distinguished the players by position, creating teams for the match.
Koç, oyuncuları pozisyonlarına göre ayırt etti, maç için takımlar oluşturdu.
05
ayırt etmek
to make something conspicuous or noteworthy by discerning it
Transitive: to distinguish sb/sth
Örnekler
The designer distinguished the outfit with a custom-made accessory.
Tasarımcı, kıyafeti özel yapım bir aksesuarla ayırt etti.
Leksikal Ağaç
distinguishable
distinguished
distinguish
