Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to distinguish
01
onderscheiden, differentiëren
to recognize and mentally separate two things, people, etc.
Transitive: to distinguish between two things or people | to distinguish sb/sth from sb/sth
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
afgeleid
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
distinguish
3e persoon enkelvoud
distinguishes
onvoltooid deelwoord
distinguishing
onvoltooid verleden tijd
distinguished
voltooid deelwoord
distinguished
Voorbeelden
The detective could distinguish the authentic painting from the clever forgery.
De detective kon het authentieke schilderij van de slimme vervalsing onderscheiden.
02
onderscheiden, herkennen
to perceive or identify someone or something with clarity
Transitive: to distinguish a shape or sound
Voorbeelden
In the fog, I could barely distinguish the shapes of the trees.
In de mist kon ik amper de contouren van de bomen onderscheiden.
03
onderscheiden
to be the distinctive feature or characteristic between two things, people, etc.
Transitive: to distinguish sb/sth from others
Voorbeelden
The bright red color distinguishes this car from the others in the lot.
De felrode kleur onderscheidt deze auto van de anderen op de parkeerplaats.
04
onderscheiden, differentiëren
to sort or divide things into different groups based on their features or qualities
Transitive: to distinguish sb/sth
Voorbeelden
Scientists distinguish species by examining their genetic traits.
Wetenschappers onderscheiden soorten door hun genetische eigenschappen te onderzoeken.
05
onderscheiden, benadrukken
to make something conspicuous or noteworthy by discerning it
Transitive: to distinguish sb/sth
Voorbeelden
The artist distinguished the main character by using bold colors in the painting.
De kunstenaar onderscheidde het hoofdpersonage door gedurfde kleuren te gebruiken in het schilderij.
Lexicale Boom
distinguishable
distinguished
distinguish
