Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to distinguish
01
onderscheiden, differentiëren
to recognize and mentally separate two things, people, etc.
Transitive: to distinguish between two things or people | to distinguish sb/sth from sb/sth
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
afgeleid
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
distinguish
3e persoon enkelvoud
distinguishes
onvoltooid deelwoord
distinguishing
onvoltooid verleden tijd
distinguished
voltooid deelwoord
distinguished
Voorbeelden
The expert distinguishes between authentic and counterfeit artworks.
De expert onderscheidt tussen authentieke en vervalste kunstwerken.
02
onderscheiden, herkennen
to perceive or identify someone or something with clarity
Transitive: to distinguish a shape or sound
Voorbeelden
He could distinguish the sound of her voice among all the others in the noisy room.
Hij kon het geluid van haar stem onderscheiden tussen alle anderen in de lawaaierige kamer.
03
onderscheiden
to be the distinctive feature or characteristic between two things, people, etc.
Transitive: to distinguish sb/sth from others
Voorbeelden
His calm demeanor distinguishes him from the more energetic team members.
Zijn kalme houding onderscheidt hem van de meer energieke teamleden.
04
onderscheiden, differentiëren
to sort or divide things into different groups based on their features or qualities
Transitive: to distinguish sb/sth
Voorbeelden
The classification system distinguishes animals based on their habitat and behavior.
Het classificatiesysteem onderscheidt dieren op basis van hun habitat en gedrag.
05
onderscheiden, benadrukken
to make something conspicuous or noteworthy by discerning it
Transitive: to distinguish sb/sth
Voorbeelden
The chef distinguished the dish with a garnish that added a pop of color.
De chef onderscheidde het gerecht met een garnering die een vleugje kleur toevoegde.
Lexicale Boom
distinguishable
distinguished
distinguish
