Szukaj
to rebuff
01
odrzucać, odtrącać
to reject or dismiss someone or something in an abrupt or blunt manner
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
rebuff
3. osoba liczby pojedynczej
rebuffs
imiesłów czynny
rebuffing
czas przeszły prosty
rebuffed
imiesłów bierny
rebuffed
Przykłady
She felt hurt when he rebuffed her offer to help with the project.
Poczuła się zraniona, gdy odrzucił jej ofertę pomocy w projekcie.
02
odeprzeć, odrzucić
forcefully repel or drive back someone or something, typically as a defensive action
Przykłady
The soldiers will rebuff any attempts to breach the perimeter, ensuring the safety of their encampment.
Żołnierze odeprą wszelkie próby naruszenia obwodu, zapewniając bezpieczeństwo swojego obozu.
Rebuff
01
odrzucenie, odprawa
a deliberate act of rudeness or rejection, typically showing anger, disapproval, or contempt
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
złożenie
policzalny
forma liczby mnogiej
rebuffs
Przykłady
His friendly greeting was met with a cold rebuff.
Jego przyjazne powitanie spotkało się z zimnym odrzuceniem.
02
odprawa, odrzucenie
an instance of repelling or fending off someone or something
Przykłady
The army's defense was a firm rebuff to the invading forces.
Obrona armii była stanowczym odparciem sił inwazyjnych.
Drzewo Leksykalne
rebuff
buff
