Szukaj
to intervene
01
interweniować, wtrącać się
to intentionally become involved in a difficult situation in order to improve it or prevent it from getting worse
Intransitive: to intervene | to intervene in a situation or conflict
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
intervene
3. osoba liczby pojedynczej
intervenes
imiesłów czynny
intervening
czas przeszły prosty
intervened
imiesłów bierny
intervened
Przykłady
Concerned friends decided to intervene in their friend's destructive behavior.
Zaniepokojeni przyjaciele postanowili interweniować w destrukcyjne zachowanie swojego przyjaciela.
02
interweniować, wystąpić pomiędzy
to occur between other events or two points in time
Intransitive: to intervene between two things
Przykłady
A short recess intervened between the intense sessions of the conference, allowing participants to relax and network.
Krótka przerwa wystąpiła między intensywnymi sesjami konferencji, pozwalając uczestnikom na relaks i nawiązywanie kontaktów.
03
interweniować, znajdować się pomiędzy
to be placed or positioned between other things
Intransitive: to intervene between two things
Przykłady
A row of trees intervenes between the parking lot and the office building
Rząd drzew znajduje się między parkingiem a budynkiem biurowym.
04
interweniować, wtrącać się
to become a party in a lawsuit because of a vested interest in the outcome
Intransitive
Przykłady
A group of affected businesses moved to intervene, asserting that the lawsuit could have detrimental effects on their economic interests.
Grupa poszkodowanych przedsiębiorstw wystąpiła o interwencję, twierdząc, że pozw może mieć szkodliwy wpływ na ich interesy ekonomiczne.
Drzewo Leksykalne
intervening
intervenor
intervention
intervene
