Szukaj
to intervene
01
interweniować, wtrącać się
to intentionally become involved in a difficult situation in order to improve it or prevent it from getting worse
Intransitive: to intervene | to intervene in a situation or conflict
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
intervene
3. osoba liczby pojedynczej
intervenes
imiesłów czynny
intervening
czas przeszły prosty
intervened
imiesłów bierny
intervened
Przykłady
The teacher had to intervene when two students started arguing in the classroom.
Nauczyciel musiał interweniować, gdy dwóch uczniów zaczęło się kłócić w klasie.
02
interweniować, wystąpić pomiędzy
to occur between other events or two points in time
Intransitive: to intervene between two things
Przykłady
A brief pause intervened between the thunder and lightning.
Krótka przerwa wystąpiła między grzmotem a błyskawicą.
03
interweniować, znajdować się pomiędzy
to be placed or positioned between other things
Intransitive: to intervene between two things
Przykłady
The small island intervenes between the two larger land masses, creating a distinctive feature on the map.
Mała wyspa interweniuje pomiędzy dwoma większymi masami lądu, tworząc charakterystyczną cechę na mapie.
04
interweniować, wtrącać się
to become a party in a lawsuit because of a vested interest in the outcome
Intransitive
Przykłady
The trade union filed a motion to intervene, asserting that the interests of its members were directly affected by the outcome of the case.
Związek zawodowy złożył wniosek o interwencję, twierdząc, że interesy jego członków były bezpośrednio dotknięte wynikiem sprawy.
Drzewo Leksykalne
intervening
intervenor
intervention
intervene
