Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to incarnate
01
belichamen, verwezenlijken
to manifest or embody an abstract idea, concept, or quality in a tangible, concrete form
Transitive: to incarnate an idea or concept
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
afgeleid
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
incarnate
3e persoon enkelvoud
incarnates
onvoltooid deelwoord
incarnating
onvoltooid verleden tijd
incarnated
voltooid deelwoord
incarnated
Voorbeelden
The artist sought to incarnate the essence of freedom in a powerful sculpture.
De kunstenaar probeerde de essentie van vrijheid in een krachtig beeldhouwwerk te belichamen.
02
belichamen, verpersoonlijken
to embody or represent a concept, idea, deity, or spirit in a physical or bodily form
Intransitive
Transitive: to incarnate sth
Voorbeelden
The deity was believed to incarnate in human form during sacred ceremonies.
Men geloofde dat de godheid tijdens heilige ceremonies in menselijke vorm incarneerde.
incarnate
01
geïncarneerd, belichaamd
existing in a physical form, especially in reference to a quality or concept
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
samenstelling
kwalitatief
niet gradueerbaar
Voorbeelden
The villain in the story was evil incarnate, showing no mercy to anyone.
De schurk in het verhaal was het kwaad in persoon, die geen genade toonde aan iemand.
02
geïncarneerd, verlijfd
taking on a physical or visible form, often from an abstract or conceptual state
Voorbeelden
Some believe that spirits can become incarnate in nature, such as in trees or animals.
Sommigen geloven dat geesten incarneren in de natuur, zoals in bomen of dieren.
Lexicale Boom
disincarnate
reincarnate
incarnate
