Szukaj
imposer
01
narzucać, nakładać
forcer quelqu'un à accepter une règle, une loi ou une décision
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
impose
1. osoba liczby mnogiej
imposons
1. osoba czasu przyszłego
imposerai
imiesłów czynny
imposant
imiesłów bierny
imposé
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
imposions
Przykłady
Le gouvernement impose une nouvelle loi.
Rząd narzuca nowe prawo.
02
być koniecznym, być obowiązkowym
être nécessaire ou obligatoire dans une situation
Przykłady
Il s'impose de respecter les règles pour avancer.
Narzucić jest konieczne szanowanie zasad, aby iść naprzód.
03
nakładać, ściągać
taxer ou demander de l'argent par autorité
Przykłady
L'État impose des taxes élevées sur l'alcool.
Państwo nakłada wysokie podatki na alkohol.
04
zmuszać się, przymuszać się
se forcer à faire quelque chose malgré des difficultés
Przykłady
Il s'impose de finir le travail avant midi.
On zmusza się do skończenia pracy przed południem.
05
narzucać się, przebijać się
se faire accepter ou reconnaître malgré la résistance des autres
Przykłady
Il s'impose toujours dans les réunions sans invitation.
On zawsze narzuca się na spotkaniach bez zaproszenia.
06
narzucać się, umacniać swoją pozycję
devenir incontournable ou dominant
Przykłady
Il s'impose comme un leader dans l'entreprise.
On narzuca się jako lider w firmie.
07
wybić się
être reconnu comme le meilleur ou le vainqueur dans une compétition ou un contexte de rivalité
Przykłady
L'équipe s'impose facilement dans le championnat.
Drużyna z łatwością umacnia swoją pozycję w mistrzostwach.
