Ara
to repel
01
defetmek
to push away or cause something or someone to retreat or withdraw
Transitive: to repel sth
Örnekler
The goalkeeper managed to repel every attempt at scoring during the match.
Kaleci, maç boyunca her gol atma girişimini püskürtmeyi başardı.
02
itmek, uzaklaştırmak
to cause someone to feel a strong dislike or aversion towards something
Transitive: to repel sb
Örnekler
The foul smell of the garbage repels visitors to the alley.
Çöpün kötü kokusu, sokağın ziyaretçilerini iter.
03
itmek, uzaklaştırmak
(of magnetic or electric fields) to force something with a similar charge or magnetic polarity away from itself
Transitive: to repel a charged particle
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
repel
3. tekil kişi
repels
şimdiki zaman ortacı
repelling
basit geçmiş zaman
repelled
geçmiş zaman ortacı
repelled
Örnekler
The two magnets repelled each other with great force when their like poles faced each other.
Benzer kutupları birbirine baktığında, iki mıknatıs birbirini büyük bir kuvvetle iter.
04
reddetmek, geri çevirmek
to reject or dismiss something, especially an idea, argument, or theory
Transitive: to repel an idea or theory
Örnekler
The scientist repelled the hypothesis, arguing that the evidence did not support it.
Bilim insanı, kanıtların desteklemediğini savunarak hipotezi reddetti.
05
itici gelmek, tiksinmek
to cause a feeling of aversion or dislike
Intransitive
Örnekler
The bitter taste of the medicine repelled, making it hard to finish the dose.
İlacın acı tadı itici geldi, bu da dozu bitirmeyi zorlaştırdı.
Leksikal Ağaç
repellent
repelling
repel
