Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to repel
01
afstoten, verdrijven
to push away or cause something or someone to retreat or withdraw
Transitive: to repel sth
Voorbeelden
The goalkeeper managed to repel every attempt at scoring during the match.
De doelman wist elke poging tot scoren tijdens de wedstrijd af te weren.
02
afstoten, weerzin opwekken
to cause someone to feel a strong dislike or aversion towards something
Transitive: to repel sb
Voorbeelden
The foul smell of the garbage repels visitors to the alley.
De vieze geur van het afval stoot bezoekers van het steegje af.
03
afstoten, terugdringen
(of magnetic or electric fields) to force something with a similar charge or magnetic polarity away from itself
Transitive: to repel a charged particle
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
repel
3e persoon enkelvoud
repels
onvoltooid deelwoord
repelling
onvoltooid verleden tijd
repelled
voltooid deelwoord
repelled
Voorbeelden
The two magnets repelled each other with great force when their like poles faced each other.
De twee magneten stootten elkaar met grote kracht af toen hun gelijke polen naar elkaar toe gericht waren.
04
afwijzen, verwerpen
to reject or dismiss something, especially an idea, argument, or theory
Transitive: to repel an idea or theory
Voorbeelden
The scientist repelled the hypothesis, arguing that the evidence did not support it.
De wetenschapper wees de hypothese af, met het argument dat het bewijs deze niet ondersteunde.
05
afstoten, een gevoel van afkeer veroorzaken
to cause a feeling of aversion or dislike
Intransitive
Voorbeelden
The bitter taste of the medicine repelled, making it hard to finish the dose.
De bittere smaak van het medicijn weerzin opwekte, waardoor het moeilijk was de dosis af te maken.
Lexicale Boom
repellent
repelling
repel
