Szukaj
to repel
01
odpychać, odstraszać
to push away or cause something or someone to retreat or withdraw
Transitive: to repel sth
Przykłady
The goalkeeper managed to repel every attempt at scoring during the match.
Bramkarz zdołał odeprzeć każdą próbę strzelenia gola podczas meczu.
02
odstraszać, wzbudzać wstręt
to cause someone to feel a strong dislike or aversion towards something
Transitive: to repel sb
Przykłady
The foul smell of the garbage repels visitors to the alley.
Odór śmieci odstrasza odwiedzających alejkę.
03
odpychać, odstraszać
(of magnetic or electric fields) to force something with a similar charge or magnetic polarity away from itself
Transitive: to repel a charged particle
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
repel
3. osoba liczby pojedynczej
repels
imiesłów czynny
repelling
czas przeszły prosty
repelled
imiesłów bierny
repelled
Przykłady
The two magnets repelled each other with great force when their like poles faced each other.
Dwa magnety odpychały się z dużą siłą, gdy ich podobne bieguny były skierowane ku sobie.
04
odrzucać, odtrącać
to reject or dismiss something, especially an idea, argument, or theory
Transitive: to repel an idea or theory
Przykłady
The scientist repelled the hypothesis, arguing that the evidence did not support it.
Naukowiec odrzucił hipotezę, twierdząc, że dowody jej nie potwierdzają.
05
odstręczać, wywoływać niechęć
to cause a feeling of aversion or dislike
Intransitive
Przykłady
The bitter taste of the medicine repelled, making it hard to finish the dose.
Gorzki smak leku odstraszał, utrudniając zakończenie dawki.
Drzewo Leksykalne
repellent
repelling
repel
