Ara
déboîter
01
çıkarmak, yerinden çıkarmak
séparer une pièce de son emplacement ou de son articulation en la tirant ou en la forçant
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
öbeksi
eylem fiili
ayrılamaz
yardımcı fiil
avoir
1. tekil kişi
déboîte
1. çoğul kişi
déboîtons
gelecek zamanda 1. kişi
déboîterai
geçmiş zaman ortacı
déboîté
imperfekt zamanda 1. çoğul kişi
déboîtions
Örnekler
Il a déboîté la porte en tirant trop fort.
Çok sert çekerek kapıyı yerinden çıkardı.
02
yerinden çıkmak, çıkıp gitmek
sortir de son emplacement ou de son articulation de façon brutale ou accidentelle
Örnekler
La porte a déboîté sous la force du vent.
Kapı rüzgarın gücüyle yerinden çıktı.
03
ani şerit değiştirmek, şeridinden çıkmak
changer de file brusquement ou sortir de sa voie en roulant
Örnekler
La voiture a déboîté sans mettre son clignotant.
Araba sinyalini kullanmadan yoldan çıktı.
04
çıkarmak, yerinden çıkarmak
sortir de son articulation de manière brutale ou accidentelle
Örnekler
Son épaule s'est déboîtée pendant le match.
Omzu maç sırasında çıktı.
