Szukaj
déboîter
01
zwichnąć, wysunąć
séparer une pièce de son emplacement ou de son articulation en la tirant ou en la forçant
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik czynnościowy
nierozdzielny
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
déboîte
1. osoba liczby mnogiej
déboîtons
1. osoba czasu przyszłego
déboîterai
imiesłów bierny
déboîté
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
déboîtions
Przykłady
Il a déboîté la porte en tirant trop fort.
Wysunął drzwi, ciągnąc zbyt mocno.
02
wypaść z miejsca, zwichnąć
sortir de son emplacement ou de son articulation de façon brutale ou accidentelle
Przykłady
La porte a déboîté sous la force du vent.
Drzwi wysunęły się z zawiasów pod siłą wiatru.
03
nagle zmienić pas, wyjechać ze swojego pasa
changer de file brusquement ou sortir de sa voie en roulant
Przykłady
La voiture a déboîté sans mettre son clignotant.
Samochód nagle zmienił pas bez użycia kierunkowskazu.
04
zwichnąć, wykręcić
sortir de son articulation de manière brutale ou accidentelle
Przykłady
Son épaule s'est déboîtée pendant le match.
Jego bark zwichnął się podczas meczu.
