Szukaj
débrouiller
01
rozplątywać, rozsupływać
démêler ou séparer des éléments entremêlés
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
débrouille
1. osoba liczby mnogiej
débrouillons
1. osoba czasu przyszłego
débrouillerai
imiesłów czynny
débrouillant
imiesłów bierny
débrouillé
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
débrouillions
Przykłady
Débrouiller les cheveux après la plage est un vrai défi.
Rozplątywanie włosów po plaży to prawdziwe wyzwanie.
02
wyjaśniać, rozplątywać
clarifier une situation complexe ou confuse
Przykłady
Son explication a débrouillé le malentendu.
Jego wyjaśnienie rozjaśniło nieporozumienie.
03
radzić sobie, dawać sobie radę
réussir à gérer une situation difficile par ses propres moyens
Przykłady
Dans la vie, il faut savoir se débrouiller.
W życiu trzeba umieć radzić sobie.
