Ara
to surrender
01
teslim olmak
to give up resistance or stop fighting against an enemy or opponent
Intransitive
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
surrender
3. tekil kişi
surrenders
şimdiki zaman ortacı
surrendering
basit geçmiş zaman
surrendered
geçmiş zaman ortacı
surrendered
Örnekler
Faced with overwhelming forces, the army decided to surrender to avoid further bloodshed.
Ezici güçlerle karşı karşıya kalan ordu, daha fazla kan dökülmesini önlemek için teslim olmaya karar verdi.
02
teslim etmek, bırakmak
to give away or yield something, usually under pressure or voluntarily
Transitive: to surrender sth
Örnekler
The soldiers were forced to surrender their weapons to the enemy.
Askerler, silahlarını düşmana teslim etmek zorunda kaldı.
Surrender
01
teslim, boyun eğme
the act of yielding, giving up, or submitting to an opponent, authority, or circumstance
dil bilgisi bilgileri
canlılık durumu
soyut
biçimbilimsel yapı
bileşik
sayılabilir
çoğul biçim
surrenders
Örnekler
Faced with overwhelming odds, the general ordered a strategic surrender to avoid further casualties.
Ezici ihtimallerle karşı karşıya kalan general, daha fazla kaybı önlemek için stratejik bir teslimiyet emri verdi.
02
teslimiyet, boyun eğme
the acceptance or yielding to despair, hopelessness, or overwhelming emotion
Örnekler
She felt a complete surrender to grief after the loss.
Kayıptan sonra keder karşısında tam bir teslimiyet hissetti.
03
teslim, feragat
the act of giving oneself or something over, often under agreed terms
Örnekler
The surrender of the city followed negotiations with the invaders.
Şehrin teslim olması, işgalcilerle yapılan müzakerelerin ardından geldi.
04
teslim, feragat
the act of delivering a person into lawful custody
Örnekler
The suspect's surrender to the authorities occurred at dawn.
Şüphelinin yetkililere teslim olması şafakta gerçekleşti.
