Szukaj
to surrender
01
poddawać się, kapitulować
to give up resistance or stop fighting against an enemy or opponent
Intransitive
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
surrender
3. osoba liczby pojedynczej
surrenders
imiesłów czynny
surrendering
czas przeszły prosty
surrendered
imiesłów bierny
surrendered
Przykłady
The army surrendered when it realized victory was impossible.
Armia skapitulowała, gdy zdała sobie sprawę, że zwycięstwo jest niemożliwe.
02
poddawać się, oddawać
to give away or yield something, usually under pressure or voluntarily
Transitive: to surrender sth
Przykłady
She decided to surrender her position as team captain due to personal reasons.
Zdecydowała się zrezygnować ze stanowiska kapitana zespołu z powodów osobistych.
Surrender
01
kapitulacja, poddanie się
the act of yielding, giving up, or submitting to an opponent, authority, or circumstance
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
złożenie
policzalny
forma liczby mnogiej
surrenders
Przykłady
Following days of negotiations, the warring factions agreed to a formal surrender, bringing an end to the conflict.
Po dniach negocjacji walczące frakcje zgodziły się na formalną kapitulację, kończąc konflikt.
02
poddanie się, rezygnacja
the acceptance or yielding to despair, hopelessness, or overwhelming emotion
Przykłady
Surrender overtook him as the storm raged on.
Kapitulacja ogarnęła go, gdy burza szalała.
03
kapitulacja, poddanie
the act of giving oneself or something over, often under agreed terms
Przykłady
Surrender came after weeks of siege and discussion.
Kapitulacja nastąpiła po tygodniach oblężenia i dyskusji.
04
kapitulacja, wydanie
the act of delivering a person into lawful custody
Przykłady
Police announced the surrender of the wanted individual.
Policja ogłosiła kapitulację poszukiwanego osobnika.
