Szukaj
to surrender
01
poddawać się, kapitulować
to give up resistance or stop fighting against an enemy or opponent
Intransitive
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
surrender
3. osoba liczby pojedynczej
surrenders
imiesłów czynny
surrendering
czas przeszły prosty
surrendered
imiesłów bierny
surrendered
Przykłady
Faced with overwhelming forces, the army decided to surrender to avoid further bloodshed.
W obliczu przytłaczających sił, armia zdecydowała się poddać, aby uniknąć dalszego rozlewu krwi.
02
poddawać się, oddawać
to give away or yield something, usually under pressure or voluntarily
Transitive: to surrender sth
Przykłady
The soldiers were forced to surrender their weapons to the enemy.
Żołnierze zostali zmuszeni do oddania broni wrogowi.
Surrender
01
kapitulacja, poddanie się
the act of yielding, giving up, or submitting to an opponent, authority, or circumstance
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
złożenie
policzalny
forma liczby mnogiej
surrenders
Przykłady
Faced with overwhelming odds, the general ordered a strategic surrender to avoid further casualties.
W obliczu przytłaczających przeciwności, generał zarządził strategiczną kapitulację, aby uniknąć dalszych ofiar.
02
poddanie się, rezygnacja
the acceptance or yielding to despair, hopelessness, or overwhelming emotion
Przykłady
She felt a complete surrender to grief after the loss.
Ona poczuła całkowitą kapitulację wobec smutku po stracie.
03
kapitulacja, poddanie
the act of giving oneself or something over, often under agreed terms
Przykłady
The surrender of the city followed negotiations with the invaders.
Kapitulacja miasta nastąpiła po negocjacjach z najeźdźcami.
04
kapitulacja, wydanie
the act of delivering a person into lawful custody
Przykłady
The suspect's surrender to the authorities occurred at dawn.
Poddanie się podejrzanego władzom nastąpiło o świcie.
