Ara
to stab
01
bıçaklamak
to push a knife or other sharp object into someone to injure or kill them
Transitive: to stab sb
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
stab
3. tekil kişi
stabs
şimdiki zaman ortacı
stabbing
basit geçmiş zaman
stabbed
geçmiş zaman ortacı
stabbed
Örnekler
The assailant attempted to stab the victim multiple times before fleeing the scene.
Saldırgan, olay yerinden kaçmadan önce kurbanı bıçaklamaya çalıştı.
02
saplamak, bıçaklamak
to thrust a pointed object, typically with force, into something
Intransitive: to stab into sth
Örnekler
A shard of glass stabbed into the fabric of the car seat during the accident.
Kaza sırasında bir cam parçası araba koltuğunun kumaşına saplandı.
03
saplamak, batırmak
to thrust a sharp object into something with force
Transitive: to stab a sharp object into sth
Örnekler
The chef stabbed the skewer into the juicy steak to check if it was cooked to perfection.
Şef, mükemmel pişip pişmediğini kontrol etmek için şişi sulu bifteğe sapladı.
Stab
01
bıçaklama, sivri uçlu darbe
a forceful thrust or blow made with a knife or other sharp pointed object
dil bilgisi bilgileri
canlılık durumu
cansız
biçimbilimsel yapı
basit
sayılabilir
çoğul biçim
stabs
Örnekler
He suffered a stab in the arm during the robbery.
Soygun sırasında koluna bir bıçak darbesi aldı.
02
deneme, girişim
an attempt to do something, often brief or experimental
Örnekler
She gave a stab at solving the puzzle.
Bulmacayı çözmek için bir deneme yaptı.
03
saplanma
a sudden, intense sensation of an emotion
Örnekler
As he remembered the accident, a sudden stab of fear shot through him.
Kazayı hatırladığında, bir anlık korku hissi onu delip geçti.
Leksikal Ağaç
stabber
stabbing
stab
