Szukaj
to stab
01
dźgać, pchnąć nożem
to push a knife or other sharp object into someone to injure or kill them
Transitive: to stab sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
stab
3. osoba liczby pojedynczej
stabs
imiesłów czynny
stabbing
czas przeszły prosty
stabbed
imiesłów bierny
stabbed
Przykłady
The assailant attempted to stab the victim multiple times before fleeing the scene.
Napastnik próbował dźgnąć ofiarę wielokrotnie przed ucieczką z miejsca zdarzenia.
02
wbijać, dźgać
to thrust a pointed object, typically with force, into something
Intransitive: to stab into sth
Przykłady
A shard of glass stabbed into the fabric of the car seat during the accident.
Odłamek szkła wbijał się w materiał fotela samochodowego podczas wypadku.
03
wbijać, przebijać
to thrust a sharp object into something with force
Transitive: to stab a sharp object into sth
Przykłady
The chef stabbed the skewer into the juicy steak to check if it was cooked to perfection.
Szef wbija szpikulec w soczysty stek, aby sprawdzić, czy jest idealnie upieczony.
Stab
01
cios nożem, pchnięcie nożem
a forceful thrust or blow made with a knife or other sharp pointed object
informacje gramatyczne
status żywotności
nieżywotny
budowa morfologiczna
prosty
policzalny
forma liczby mnogiej
stabs
Przykłady
He suffered a stab in the arm during the robbery.
Podczas napadu doznał pchnięcia nożem w ramię.
02
próba, eksperyment
an attempt to do something, often brief or experimental
Przykłady
She gave a stab at solving the puzzle.
Podjęła próbę rozwiązania zagadki.
03
ukłucie, nagły ból
a sudden, intense sensation of an emotion
Przykłady
As he remembered the accident, a sudden stab of fear shot through him.
Gdy przypomniał sobie wypadek, nagły ukłucie strachu przeszyło go.
Drzewo Leksykalne
stabber
stabbing
stab
