Szukaj
to stab
01
dźgać, pchnąć nożem
to push a knife or other sharp object into someone to injure or kill them
Transitive: to stab sb
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
stab
3. osoba liczby pojedynczej
stabs
imiesłów czynny
stabbing
czas przeszły prosty
stabbed
imiesłów bierny
stabbed
Przykłady
She woke up screaming from a nightmare where someone was trying to stab her, leaving her shaken and anxious.
Obudziła się krzycząc z koszmaru, w którym ktoś próbował ją dźgnąć, pozostawiając ją wstrząśniętą i niespokojną.
02
wbijać, dźgać
to thrust a pointed object, typically with force, into something
Intransitive: to stab into sth
Przykłady
A needle from the cactus stabbed into his finger, causing a sharp pain.
Igła z kaktusa wbija się w jego palec, powodując ostry ból.
03
wbijać, przebijać
to thrust a sharp object into something with force
Transitive: to stab a sharp object into sth
Przykłady
He angrily stabbed his fork into the pile of mashed potatoes on his plate.
Ze złością wbijał widelec w stos puree ziemniaczanego na swoim talerzu.
Stab
01
cios nożem, pchnięcie nożem
a forceful thrust or blow made with a knife or other sharp pointed object
informacje gramatyczne
status żywotności
nieżywotny
budowa morfologiczna
prosty
policzalny
forma liczby mnogiej
stabs
Przykłady
The chef made a careful stab into the meat to test doneness.
Szef kuchni wykonał ostrożne pchnięcie nożem w mięso, aby sprawdzić stopień wysmażenia.
02
próba, eksperyment
an attempt to do something, often brief or experimental
Przykłady
They gave a stab at negotiating the deal.
Podjęli próbę negocjowania umowy.
03
ukłucie, nagły ból
a sudden, intense sensation of an emotion
Przykłady
When he saw the damage to his car, a stab of anger surged through him.
Kiedy zobaczył szkody na swoim samochodzie, przeszył go ukłucie gniewu.
Drzewo Leksykalne
stabber
stabbing
stab
