Ara
to ordain
01
emretmek, ilan etmek
to officially order something using one's higher authority
Transitive: to ordain sth
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
ordain
3. tekil kişi
ordains
şimdiki zaman ortacı
ordaining
basit geçmiş zaman
ordained
geçmiş zaman ortacı
ordained
Örnekler
The religious leader ordained a day of fasting and prayer for the community.
Dini lider, topluluk için bir oruç ve dua günü emretti.
02
atamak
to officially confer or appoint someone to a position, typically within a religious context such as the priesthood
Transitive: to ordain sb
Örnekler
The bishop ordains new priests during the annual ceremony at the cathedral.
Piskopos, katedraldeki yıllık tören sırasında yeni rahipleri atayarak göreve başlatır.
03
takdir etmek, önceden belirlemek
(of a higher power) to prearrange or predestine something
Transitive: to ordain an event
Örnekler
It is believed that fate had ordained their meeting, as if their paths were destined to cross.
Kaderlerinin kesişmesi sanki kader tarafından belirlenmiş gibi, buluşmalarının kader tarafından düzenlendiğine inanılıyor.
Leksikal Ağaç
ordained
ordainer
preordain
ordain
