جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to ordain
01
دستور دادن
to officially order something using one's higher authority
Transitive: to ordain sth
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
ordain
سومشخص مفرد
ordains
وجه وصفی حال
ordaining
گذشته ساده
ordained
اسم مفعول
ordained
مثالها
The religious leader ordained a day of fasting and prayer for the community.
رهبر مذهبی یک روز روزه و نماز را برای جامعه مقرر کرد.
02
منصوب کردن, گماشتن
to officially confer or appoint someone to a position, typically within a religious context such as the priesthood
Transitive: to ordain sb
مثالها
The bishop ordains new priests during the annual ceremony at the cathedral.
اسقف در مراسم سالانه در کلیسای جامع، کشیشهای جدید را منصوب میکند.
03
مقرر کردن, تقدیر کردن
(of a higher power) to prearrange or predestine something
Transitive: to ordain an event
مثالها
It is believed that fate had ordained their meeting, as if their paths were destined to cross.
اعتقاد بر این است که سرنوشت ملاقات آنها را مقرر کرده بود، گویی که مسیرهایشان مقدر بود تا همدیگر را قطع کنند.
درخت واژگانی
ordained
ordainer
preordain
ordain
