Szukaj
to ordain
01
nakazać, zarządzić
to officially order something using one's higher authority
Transitive: to ordain sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
ordain
3. osoba liczby pojedynczej
ordains
imiesłów czynny
ordaining
czas przeszły prosty
ordained
imiesłów bierny
ordained
Przykłady
The government ordains strict security measures following the recent terrorist threat.
Rząd nakazuje surowe środki bezpieczeństwa po ostatnim zagrożeniu terrorystycznym.
02
wyświęcać, mianować
to officially confer or appoint someone to a position, typically within a religious context such as the priesthood
Transitive: to ordain sb
Przykłady
While I was attending the ordination ceremony, the bishop was ordaining the candidates with solemn prayers and rituals.
Gdy uczestniczyłem w ceremonii święceń, biskup wyświęcał kandydatów uroczystymi modlitwami i rytuałami.
03
przeznaczać, ustanawiać
(of a higher power) to prearrange or predestine something
Transitive: to ordain an event
Przykłady
Despite their efforts to change the course of events, it seemed that destiny had already ordained their fate.
Mimo ich wysiłków, aby zmienić bieg wydarzeń, wydawało się, że przeznaczenie już przeznaczyło ich los.
Drzewo Leksykalne
ordained
ordainer
preordain
ordain
