Szukaj
to ordain
01
nakazać, zarządzić
to officially order something using one's higher authority
Transitive: to ordain sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
ordain
3. osoba liczby pojedynczej
ordains
imiesłów czynny
ordaining
czas przeszły prosty
ordained
imiesłów bierny
ordained
Przykłady
The religious leader ordained a day of fasting and prayer for the community.
Przywódca religijny zarządził dzień postu i modlitwy dla społeczności.
02
wyświęcać, mianować
to officially confer or appoint someone to a position, typically within a religious context such as the priesthood
Transitive: to ordain sb
Przykłady
The bishop ordains new priests during the annual ceremony at the cathedral.
Biskup wyświęca nowych księży podczas corocznej ceremonii w katedrze.
03
przeznaczać, ustanawiać
(of a higher power) to prearrange or predestine something
Transitive: to ordain an event
Przykłady
It is believed that fate had ordained their meeting, as if their paths were destined to cross.
Uważa się, że los przeznaczył ich spotkanie, jakby ich ścieżki były skazane na przecięcie się.
Drzewo Leksykalne
ordained
ordainer
preordain
ordain
