Szukaj
to blame
01
obwiniać, winić
to say or feel that someone or something is responsible for a mistake or problem
Transitive: to blame sb/sth | to blame sb/sth for a mistake or problem
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
blame
3. osoba liczby pojedynczej
blames
imiesłów czynny
blaming
czas przeszły prosty
blamed
imiesłów bierny
blamed
Przykłady
The teacher decided to blame the entire class for the disruption, even though only a few students were involved.
Nauczyciel postanowił obwinić całą klasę za zakłócenie, chociaż zaangażowanych było tylko kilku uczniów.
02
obwiniać, krytykować
to critique or find fault with something or someone
Transitive: to blame sth
Przykłady
The literary critic blamed the novel for its shallow character development and predictable plot twists.
Krytyk literacki obwiniał powieść za płytki rozwój postaci i przewidywalne zwroty akcji.
03
obwiniać, winić
to attribute responsibility or fault for a negative outcome or situation to a person, group, or thing
Transitive: to blame a fault or shortcoming on sth
Przykłady
The CEO blamed the recent decline in profits on poor market conditions and increased competition.
Prezes obwiniał ostatni spadek zysków o słabe warunki rynkowe i zwiększoną konkurencję.
Blame
01
wina, odpowiedzialność
an accusation that someone is responsible for a mistake, fault, or wrongdoing
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
prosty
niepoliczalny
forma liczby mnogiej
blames
Przykłady
The manager accepted the blame for the project's failure.
Kierownik przyjął winę za niepowodzenie projektu.
02
wina, zarzut
a reproach or expression of disapproval for a mistake, fault, or wrongdoing
Przykłady
He received blame for being late.
Otrzymał naganę za spóźnienie.
Drzewo Leksykalne
blamed
blame
