rank

rænk

rānk

gankyankhanklank

Definicja i znaczenie słowa „rank” po angielsku

Rank

RZECZOWNIK

stopień, ranga

members of the armed forces involving those who have a lower position

Przykłady

Communication between ranks is vital for operational success in military missions.

szereg, rząd

a row or line of people, especially soldiers or police, standing side by side

informacje gramatyczne

status żywotności

człowiek

budowa morfologiczna

prosty

policzalny

forma liczby mnogiej

ranks

Przykłady

The soldiers stood in rank, ready for inspection.

Żołnierze stali w szyku, gotowi do przeglądu.

ranga, stopień

a person's relative status, position, or level of authority within an organization or society

Przykłady

The diplomat's rank determined his privileges at the conference.

Ranga dyplomaty decydowała o jego przywilejach na konferencji.

ranga, status

a person's position within a social hierarchy or class

Przykłady

Nobility held the highest rank in medieval society.

Szlachta zajmowała najwyższą rangę w społeczeństwie średniowiecznym.

szeregi, członkowie

(plural) the people who collectively form a particular group or organization

Przykłady

The charity relies on volunteers within its ranks to help carry out its mission.

Organizacja charytatywna polega na wolontariuszach w swoich szeregach, aby pomóc w realizacji swojej misji.

rząd, linia

a horizontal line of spaces across a game board, typically at a right angle to the columns

Przykłady

The chess pieces were arranged in the back rank at the start of the game.

Bierki szachowe były ustawione w tylnej linii na początku gry.

to rank

CZASOWNIK

klasyfikować, oceniać

to position someone or something on a scale based on importance, quality, etc.

Transitive: to rank sb/sth

Przykłady

The competition judges will rank the dancers based on their technique and performance.

Sędziowie konkursu ocenią tancerzy na podstawie ich techniki i występu.

klasyfikować, rangować

to secure a position in a ranking based on measured success or accomplishment

come

place

finish

Linking Verb: to rank [adj] | to rank a position

informacje gramatyczne

budowa morfologiczna

prosty

czasownik czynnościowy

regularny

czas teraźniejszy

rank

3. osoba liczby pojedynczej

ranks

imiesłów czynny

ranking

czas przeszły prosty

ranked

imiesłów bierny

ranked

Przykłady

She ranked first in her class based on her outstanding academic performance.

Zajęła pierwsze miejsce w swojej klasie dzięki wybitnym wynikom w nauce.

rangować, przewyższać

to be more important or higher in status than someone else

Transitive: to rank sb

Przykłady

In the army, the general ranks the colonel.

W wojsku generał ranguje pułkownika.

rank

PRZYMIOTNIK

bardzo żyzny, niezwykle żyzny

extremely fertile

informacje gramatyczne

budowa morfologiczna

prosty

jakościowy

stopień najwyższy

rankest

stopień wyższy

ranker

stopniowalne

Przykłady

The farm's rank soil yielded record harvests.

Żyzna gleba farmy przyniosła rekordowe plony.

gęsty, bujny

growing thickly, densely, or luxuriantly

Przykłady

The jungle was rank with undergrowth.

Dżungla była gęsta od podszycia.

absolutny, całkowity

complete or extreme, often used to intensify

Przykłady

That was rank nonsense—utterly without sense or reason.

To był całkowity nonsens—całkowicie pozbawiony sensu lub rozsądku.

rażący, oczywisty

obviously and outrageously bad or offensive

Przykłady

The company faced backlash for its rank mistreatment of workers.

Firma spotkała się z reakcją na jej rażące złe traktowanie pracowników.

ostry, cuchnący

having a strong and unpleasant taste or smell

foul

icky

offensive

yucky

nasty

Przykłady

The spoiled milk left a rank taste in his mouth, prompting him to spit it out immediately.

Zepsute mleko pozostawiło nieprzyjemny smak w jego ustach, zmuszając go do natychmiastowego wyplucia.

Bliskie Słowa

Definicja i znaczenie słowa „rank” po angielsku

Download Mobile App