جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to conflict
01
مغایرت داشتن, تضاد داشتن
(of two ideas, opinions, etc.) to oppose each other
Intransitive: to conflict with sth | to conflict
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل حالتی
باقاعده
زمان حال
conflict
سومشخص مفرد
conflicts
وجه وصفی حال
conflicting
گذشته ساده
conflicted
اسم مفعول
conflicted
مثالها
His personal beliefs often conflict with the principles of his profession, leading to internal struggles.
باورهای شخصی او اغلب با اصول حرفهایاش در تضاد است، که منجر به کشمکشهای درونی میشود.
Conflict
اطلاعات دستوری
وضعیت جانداری
انتزاعی
ساختار صرفی
مرکب
قابل شمارش
شکل جمع
conflicts
مثالها
She avoided conflict by compromising early.
او با سازش زودهنگام از درگیری اجتناب کرد.
1.1
درگیری, نزاع
an open clash or struggle between opposing groups or individuals
مثالها
Riots erupted in the city following the conflict.
پس از درگیری، شورشهایی در شهر شعلهور شد.
1.2
درگیری نظامی
a hostile encounter between armed forces during a war
مثالها
The soldiers engaged in a brief conflict at the border.
سربازان در یک درگیری کوتاه در مرز درگیر شدند.
1.3
تناقض, کشمکش
tension or opposition between two simultaneous, incompatible feelings
مثالها
He felt a conflict between loyalty and ambition.
او بین وفاداری و جاهطلبی تضاد احساس کرد.
1.4
کشمکش, تضاد
opposition between characters or forces in a story that drives the plot
مثالها
The novel's central conflict revolves around love and duty.
تعارض مرکزی رمان حول عشق و وظیفه میچرخد.
1.5
تضاد
an instance of serious opposition between ideas, values, or interests
مثالها
The conflict between their differing values created tension in the group.
تعارض بین ارزشهای متفاوت آنها تنش در گروه ایجاد کرد.
02
تعارض برنامهریزی, تعارض زمانبندی
a clash or overlap between dates, times, or scheduled events
مثالها
The meeting was canceled due to a scheduling conflict.
جلسه به دلیل تعارض برنامهریزی لغو شد.
درخت واژگانی
conflicted
conflicting
conflict
