to order

ˈɔ:

der

də

dē

ormerolder

Definicja i znaczenie słowa „order” po angielsku

to order

CZASOWNIK

zamawiać, zamówić

to ask for something, especially food, drinks, services, etc. in a restaurant, bar, or shop

Transitive: to order food or drinks

informacje gramatyczne

budowa morfologiczna

prosty

czasownik czynnościowy

regularny

czas teraźniejszy

order

3. osoba liczby pojedynczej

orders

imiesłów czynny

ordering

czas przeszły prosty

ordered

imiesłów bierny

ordered

Przykłady

He ordered a round of drinks for everyone at the table.

Zamówił rundę napojów dla wszystkich przy stole.

rozkazywać, nakazywać

to give an instruction to someone to do something through one's authority

command

direct

instruct

Ditransitive: to order sb to do sth

Przykłady

The general ordered the troops to advance to the front lines.

Generał nakazał wojskom posuwać się do linii frontu.

uporządkować, zorganizować

to arrange or organize something in a structured or systematic manner

Transitive: to order items

Przykłady

She ordered her desk by sorting papers into different folders to make it more organized.

Uporządkowała swoje biurko, sortując papiery do różnych folderów, aby było bardziej zorganizowane.

rozkazywać, nakazywać

to give a command or instruction for someone to go or come to a specific place

Transitive: to order sb somewhere

Przykłady

The coach ordered the team to the locker room to discuss strategy before the big game.

Trener nakazał drużynie udać się do szatni, aby omówić strategię przed wielkim meczem.

nakazać, regulować

to regulate someone or something and bring it to act according to rules and regulations

Transitive: to order a place or process

Przykłady

The government implemented new policies to order the financial markets and maintain stability.

Rząd wdrożył nowe polityki, aby uporządkować rynki finansowe i utrzymać stabilność.

wyświęcać, nadawać święcenia

to confer or invest clerical rank or authority in someone within a religious organization or institution

Transitive: to order sb

Przykłady

The bishop ordered the young deacon, officially bestowing upon him the authority to perform religious ceremonies.

Biskup wyświęcił młodego diakona, oficjalnie nadając mu władzę do sprawowania ceremonii religijnych.

Order

RZECZOWNIK

rozkaz, polecenie

a command or instruction given by someone in a position of authority

informacje gramatyczne

status żywotności

abstrakcyjny

budowa morfologiczna

prosty

policzalny

forma liczby mnogiej

orders

Przykłady

The general issued a strict order to advance the troops.

Generał wydał surowy rozkaz do posuwania się wojsk.

zamówienie

a request or instruction made for goods or services, often specifying the quantity, quality, and delivery of the requested items

Przykłady

She placed an order for new furniture to be delivered next week.

Złożyła zamówienie na nowe meble, które mają zostać dostarczone w przyszłym tygodniu.

zamówienie, rozkaz

a request for a specific item or service to be provided

Przykłady

He made a mistake on his order and had to correct it.

Popełnił błąd w swoim zamówieniu i musiał go poprawić.

porządek, układ

a condition of regular or proper arrangement

rząd, kategoria taksonomiczna między klasą a rodziną

(biology) a taxonomic category between a class and a family

porządek, organizacja

established customary state (especially of society)

nakaz, decyzja sądowa

a legally binding command or decision entered on the court record (as if issued by a court or judge)

regulamin, porządek

a set of rules that a group or organization follows

Przykłady

The council established a new order for meetings.

Rada ustanowiła nowy porządek dla spotkań.

zakon, bractwo

a group of people organized together because they share similar interests or goals

Przykłady

The ancient order of knights protected the kingdom from external threats.

Starożytny zakon rycerzy chronił królestwo przed zewnętrznymi zagrożeniami.

porządek, sortowanie

the act of putting things in a sequential arrangement

porządek, styl architektoniczny

(architecture) one of original three styles of Greek architecture distinguished by the type of column and entablature used or a style developed from the original three by the Romans

zakon, kongregacja

a group of person living under a religious rule

stopień, godność

(usually plural) the status or rank or office of a Christian clergyman in an ecclesiastical hierarchy

order

WYKRZYKNIK

Cisza!, Porządek!

used to tell people to pay attention and be quiet in a strong and serious way, especially in formal situations or important events

Drzewo Leksykalne

disorder

ordered

reorder

order

Bliskie Słowa

Definicja i znaczenie słowa „order” po angielsku

Download Mobile App