Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to deflect
01
afbuigen, van richting veranderen
to change direction or turn aside, typically as a result of encountering an obstacle or external force
Intransitive
Voorbeelden
When light travels from air into water, it tends to deflect.
Wanneer licht van lucht naar water reist, heeft het de neiging om af te buigen.
02
afleiden, omleiden
to redirect focus or diverting someone's attention from a particular subject or matter
Transitive: to deflect a subject or issue
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
afgeleid
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
deflect
3e persoon enkelvoud
deflects
onvoltooid deelwoord
deflecting
onvoltooid verleden tijd
deflected
voltooid deelwoord
deflected
Voorbeelden
Her ability to deflect blame during international negotiations contributed to the successful resolution of the conflict.
Haar vermogen om schuld tijdens internationale onderhandelingen af te leiden, droeg bij aan de succesvolle oplossing van het conflict.
03
afbuigen, van richting veranderen
to alter the course or direction of something, especially from its original path or trajectory
Transitive: to deflect sth
Voorbeelden
The armored tank was designed with sloped surfaces to deflect incoming projectiles.
De gepantserde tank was ontworpen met schuine oppervlakken om inkomende projectielen af te buigen.
04
afleiden, afwenden
to stop a person from doing what they initially intended
Transitive: to deflect sb from sth
Voorbeelden
The skilled diplomat managed to deflect the leader from launching an attack.
De bekwame diplomaat wist de leider ervan te weerhouden een aanval te lanceren.
Lexicale Boom
deflective
deflector
deflect
