Αναζήτηση
Επιλέξτε τη γλώσσα του λεξικού
to incriminate
01
κατηγορώ, ενοχοποιώ
to accuse someone of a crime or make a formal charge against them
Transitive: to incriminate sb
γραμματικές πληροφορίες
μορφολογική σύνθεση
παράγωγο
ρήμα δράσης
ομαλό
ενεστώτας
incriminate
γ΄ ενικό πρόσωπο
incriminates
ενεστώτα μετοχή
incriminating
απλός αόριστος
incriminated
παθητική μετοχή
incriminated
Παραδείγματα
The prosecutor decided to incriminate the suspect based on the new evidence.
Ο εισαγγελέας αποφάσισε να κατηγορήσει τον ύποπτο με βάση τα νέα στοιχεία.
02
ενοχοποιώ, κατηγορώ
to provide evidence or information that suggests a person's involvement in a crime or wrongdoing
Transitive: to incriminate sb
Παραδείγματα
The witness hesitated to testify, fearing that any statement might inadvertently incriminate them in the ongoing investigation.
Ο μάρτυρας δίσταζε να καταθέσει, φοβούμενος ότι οποιαδήποτε δήλωση θα μπορούσε να τον ενοχοποιήσει ακούσια στην εξελισσόμενη έρευνα.
Λεξικό Δέντρο
incriminating
incrimination
incriminate
criminate
crime
