Αναζήτηση
Επιλέξτε τη γλώσσα του λεξικού
to incriminate
01
κατηγορώ, ενοχοποιώ
to accuse someone of a crime or make a formal charge against them
Transitive: to incriminate sb
γραμματικές πληροφορίες
μορφολογική σύνθεση
παράγωγο
ρήμα δράσης
ομαλό
ενεστώτας
incriminate
γ΄ ενικό πρόσωπο
incriminates
ενεστώτα μετοχή
incriminating
απλός αόριστος
incriminated
παθητική μετοχή
incriminated
Παραδείγματα
The prosecutor worked hard to incriminate the accused with hard evidence.
Ο εισαγγελέας εργάστηκε σκληρά για να κατηγορήσει τον κατηγορούμενο με σκληρά αποδεικτικά στοιχεία.
02
ενοχοποιώ, κατηγορώ
to provide evidence or information that suggests a person's involvement in a crime or wrongdoing
Transitive: to incriminate sb
Παραδείγματα
The defense attorney cross-examined the witness, trying to expose any inconsistencies that could incriminate their client.
Ο δικηγόρος της άμυνας ανέκρινε τον μάρτυρα, προσπαθώντας να εκθέσει τυχόν ασυνέπειες που θα μπορούσαν να ενοχοποιήσουν τον πελάτη τους.
Λεξικό Δέντρο
incriminating
incrimination
incriminate
criminate
crime
