Ara
to fight
01
kavga etmek
to take part in a violent physical action against someone
Intransitive
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
düzensiz
şimdiki zaman
fight
3. tekil kişi
fights
şimdiki zaman ortacı
fighting
basit geçmiş zaman
fought
geçmiş zaman ortacı
fought
Örnekler
The two boxers fought until the final round.
İki boksör son raunda kadar dövüştü.
1.1
tartışmak, kavga etmek
to argue over something
Intransitive: to fight | to fight over sth
Örnekler
They fought over who should take the last piece of cake.
Son parça pastayı kimin alması gerektiği konusunda tartıştılar.
1.2
çaba göstermek
to make a strong and continuous effort to achieve something
Intransitive: to fight for a cause
Örnekler
The organization fights for the protection of endangered species.
Organizasyon, nesli tükenmekte olan türlerin korunması için mücadele eder.
Fight
01
kavga, dövüş
a situation that involves violent action in physical form
dil bilgisi bilgileri
canlılık durumu
soyut
biçimbilimsel yapı
basit
sayılabilir
çoğul biçim
fights
Örnekler
The street fight was quickly broken up by the police.
Sokak kavgası polis tarafından hızla dağıtıldı.
1.1
muharebe, savaş
a hostile meeting of opposing military forces in the course of a war
1.2
boks maçı
a boxing or wrestling match
1.3
çaba
an aggressive willingness to compete
Örnekler
Their constant fights about chores were driving their roommates crazy.
Ev işleri hakkındaki sürekli kavgaları oda arkadaşlarını deli ediyordu.
02
mücadele, savaş
the will, energy, and strength to keep trying to achieve or prevent something
Örnekler
The athlete never gave up, her fight to win fueling her performance until the very end.
Sporcu asla pes etmedi, kazanma mücadelesi performansını sonuna kadar besledi.
Leksikal Ağaç
fighter
fighting
fighting
fight
