Szukaj
to fight
01
walczyć, bić się
to take part in a violent physical action against someone
Intransitive
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
nieregularny
czas teraźniejszy
fight
3. osoba liczby pojedynczej
fights
imiesłów czynny
fighting
czas przeszły prosty
fought
imiesłów bierny
fought
Przykłady
The soldiers bravely fought on the front lines during the war.
Żołnierze dzielnie walczyli na froncie podczas wojny.
1.1
kłócić się, sprzeczać się
to argue over something
Intransitive: to fight | to fight over sth
Przykłady
They fought over where to go for dinner.
Kłócili się o to, gdzie pójść na obiad.
1.2
walczyć, borykać się
to make a strong and continuous effort to achieve something
Intransitive: to fight for a cause
Przykłady
She fought for equal opportunities in the workplace throughout her career.
Ona walczyła o równe szanse w miejscu pracy przez całą swoją karierę.
Fight
01
walka, bójka
a situation that involves violent action in physical form
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
prosty
policzalny
forma liczby mnogiej
fights
Przykłady
The fight between the two rivals attracted a large crowd.
Walka między dwoma rywalami przyciągnęła dużą publiczność.
1.1
walka, bitwa
a hostile meeting of opposing military forces in the course of a war
1.2
walka, mecz
a boxing or wrestling match
1.3
walka, bój
an aggressive willingness to compete
Przykłady
After the fight about the broken vase, they didn't talk for a week.
Po kłótni o stłuczoną wazę, nie rozmawiali przez tydzień.
02
walka, bój
the will, energy, and strength to keep trying to achieve or prevent something
Przykłady
Despite facing numerous setbacks, her fight to achieve her dream of becoming a doctor never wavered.
Pomimo licznych niepowodzeń, jej walka o spełnienie marzenia o zostaniu lekarzem nigdy nie osłabła.
Drzewo Leksykalne
fighter
fighting
fighting
fight
