Szukaj
to fight
01
walczyć, bić się
to take part in a violent physical action against someone
Intransitive
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
nieregularny
czas teraźniejszy
fight
3. osoba liczby pojedynczej
fights
imiesłów czynny
fighting
czas przeszły prosty
fought
imiesłów bierny
fought
Przykłady
The two boxers fought until the final round.
Dwaj bokserzy walczyli do ostatniej rundy.
1.1
kłócić się, sprzeczać się
to argue over something
Intransitive: to fight | to fight over sth
Przykłady
They fought over who should take the last piece of cake.
Kłócili się o to, kto powinien wziąć ostatni kawałek ciasta.
1.2
walczyć, borykać się
to make a strong and continuous effort to achieve something
Intransitive: to fight for a cause
Przykłady
The organization fights for the protection of endangered species.
Organizacja walczy o ochronę zagrożonych gatunków.
Fight
01
walka, bójka
a situation that involves violent action in physical form
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
prosty
policzalny
forma liczby mnogiej
fights
Przykłady
The street fight was quickly broken up by the police.
Uliczna walka została szybko przerwana przez policję.
1.1
walka, bitwa
a hostile meeting of opposing military forces in the course of a war
1.2
walka, mecz
a boxing or wrestling match
1.3
walka, bój
an aggressive willingness to compete
Przykłady
Their constant fights about chores were driving their roommates crazy.
Ich ciągłe kłótnie o obowiązki domowe doprowadzały ich współlokatorów do szału.
02
walka, bój
the will, energy, and strength to keep trying to achieve or prevent something
Przykłady
The activist 's lifelong fight for social justice has inspired many.
Dożywotnia walka aktywisty o sprawiedliwość społeczną zainspirowała wielu.
Drzewo Leksykalne
fighter
fighting
fighting
fight
