Szukaj
to dispute
01
spierać się, dyskutować
to argue with someone, particularly over the ownership of something, facts, etc.
Transitive: to dispute sth
Przykłady
The neighbors began to dispute property boundaries, resulting in a heated argument.
Sąsiedzi zaczęli spierać się o granice nieruchomości, co doprowadziło do gorącej kłótni.
02
kwestionować, podważać
to doubt a fact or to call its truth into question
Transitive: to dispute a fact or assertion
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
dispute
3. osoba liczby pojedynczej
disputes
imiesłów czynny
disputing
czas przeszły prosty
disputed
imiesłów bierny
disputed
Przykłady
The lawyer disputed the validity of the contract, arguing that it was signed under duress.
Adwokat zakwestionował ważność umowy, twierdząc, że została podpisana pod przymusem.
Dispute
01
spór, konflikt
a disagreement or argument, often involving conflicting opinions or interests
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
prosty
policzalny
forma liczby mnogiej
disputes
Przykłady
The dispute between the authors was resolved when they agreed to collaborate on a revised manuscript.
Spór między autorami został rozwiązany, gdy zgodzili się współpracować nad poprawionym manuskryptem.
02
spór pracowniczy, konflikt pracowniczy
a disagreement between employers and workers, often leading to strikes, lockouts, or other industrial actions
Przykłady
Management and staff met to discuss the dispute.
Kierownictwo i pracownicy spotkali się, aby omówić spór.
Drzewo Leksykalne
disputative
disputed
dispute
