Szukaj
to dispute
01
spierać się, dyskutować
to argue with someone, particularly over the ownership of something, facts, etc.
Transitive: to dispute sth
Przykłady
The two colleagues started to dispute the best approach to solving the project's challenges.
Dwóch kolegów zaczęło spierać się o najlepsze podejście do rozwiązania wyzwań projektu.
02
kwestionować, podważać
to doubt a fact or to call its truth into question
Transitive: to dispute a fact or assertion
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
dispute
3. osoba liczby pojedynczej
disputes
imiesłów czynny
disputing
czas przeszły prosty
disputed
imiesłów bierny
disputed
Przykłady
He disputed the accuracy of the witness's testimony, claiming it was unreliable.
Podważył dokładność zeznań świadka, twierdząc, że są niewiarygodne.
Dispute
01
spór, konflikt
a disagreement or argument, often involving conflicting opinions or interests
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
prosty
policzalny
forma liczby mnogiej
disputes
Przykłady
The dispute between the two neighbors was settled after a lengthy mediation session.
Spór między dwoma sąsiadami został rozwiązany po długiej sesji mediacji.
02
spór pracowniczy, konflikt pracowniczy
a disagreement between employers and workers, often leading to strikes, lockouts, or other industrial actions
Przykłady
The company faced a labor dispute over wages.
Firma stanęła przed sporem pracowniczym dotyczącym płac.
Drzewo Leksykalne
disputative
disputed
dispute
