Szukaj
to dictate
01
dyktować, rozkazywać
to tell someone what to do or not to do, in an authoritative way
Transitive: to dictate sth
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
dictate
3. osoba liczby pojedynczej
dictates
imiesłów czynny
dictating
czas przeszły prosty
dictated
imiesłów bierny
dictated
Przykłady
The manager dictated a set of guidelines for the project.
Kierownik podyktował zestaw wytycznych dla projektu.
02
dyktować, podyktować
to say or recite aloud for the purpose of transcription by someone or recording by a machine
Transitive: to dictate a document or content
Przykłady
The CEO dictated a letter to her secretary, outlining the company's new policies.
Prezes podyktował list do swojej sekretarki, przedstawiając nowe zasady firmy.
03
dyktować, rządzić
to behave in a domineering or tyrannical manner
Intransitive
Przykłady
The ruler continued to dictate, oblivious to the suffering and discontent of his people.
Władca nadal dyktował, nieświadomy cierpienia i niezadowolenia swojego ludu.
04
dyktować, decydować
to control or decide how something should happen or be done
Przykłady
This situation will dictate how people react.
Ta sytuacja zadecyduje o tym, jak zareagują ludzie.
Dictate
01
zasada przewodnia, dyrektywa
a principle or guideline that directs action or behavior
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
złożenie
policzalny
forma liczby mnogiej
dictates
Przykłady
Honesty is a fundamental dictate in her work.
Uczciwość jest podstawową zasadą w jej pracy.
02
dyktat, rozkaz
an authoritative order or command that must be followed
Przykłady
The manager issued a dictate on office procedures.
Kierownik wydał dyktat w sprawie procedur biurowych.
Drzewo Leksykalne
dictated
dictation
dictator
dictate
dict
