face

feɪs

feis

farce

Definicja i znaczenie słowa „face” po angielsku

Face

RZECZOWNIK

twarz, oblicze

the front part of our head, where our eyes, lips, and nose are located

informacje gramatyczne

status żywotności

nieżywotny

budowa morfologiczna

prosty

policzalny

singular

not gender specific

forma liczby mnogiej

faces

Przykłady

He gently washed his face with warm water and soap.

Delikatnie umył swoją twarz ciepłą wodą i mydłem.

1.1

twarz, wyraz

the visible expression of a person's feelings or emotions, often conveyed through their facial features and movements

Przykłady

Her face lit up with joy when she saw the surprise gift.

Jej twarz rozpromieniła się radością, gdy zobaczyła niespodziewany prezent.

wygląd, aspekt

the general outward appearance of something

powierzchnia robocza, głowica

the part of an implement or tool that comes into direct contact with the material being worked on, often designed for impact or cutting

Przykłady

The hammer's face was worn from years of heavy use.

Głowica młota była zużyta przez lata intensywnego użytkowania.

twarz

a person's facial appearance, often used to refer to or identify an individual

Przykłady

She was a familiar face at the local coffee shop.

Była znajomą twarzą w lokalnej kawiarni.

twarz, powierzchnia

the side or surface of an object that is most prominent or used for its primary purpose

Przykłady

The face of the clock showed the time clearly to everyone in the room.

Tarcza zegara wyraźnie pokazywała czas wszystkim w pokoju.

twarz, pysk

the front part of an animal's head that includes the eyes, nose, and mouth, corresponding to the human face

Przykłady

The cat's face was expressive, with wide eyes and twitching whiskers.

Twarz kota była wyrazista, z szerokimi oczami i drgającymi wąsami.

twarz, powierzchnia

a surface forming part of the outside of an object

fasada, przód

the vertical front surface of a building or natural formation like a cliff

Przykłady

The climbers carefully navigated the sheer face of the cliff.

Wspinacze ostrożnie pokonywali stromą ścianę klifu.

reputacja, honor

a person's reputation, dignity, or status as perceived by others, especially in terms of respect or social standing

Przykłady

He lost face after failing to deliver on his promises.

Stracił twarz po tym, jak nie dotrzymał obietnic.

bezczelność, zuchwałość

impudent or aggressive boldness, often characterized by a lack of respect or disregard for others' authority or feelings

Przykłady

His face in the meeting was met with strong disapproval from the team.

Jego bezczelność na spotkaniu spotkała się z silną dezaprobatą zespołu.

krój pisma, czcionka

a specific style and size of text within a type family used in printing

Przykłady

The designer chose a bold face for the headline to draw attention.

Projektant wybrał pogrubioną czcionkę dla nagłówka, aby przyciągnąć uwagę.

grymas, wyraz twarzy

a contorted facial expression

dobry, bohater

a heroic or good-natured character in wrestling, typically loved by the audience

Przykłady

The face of the wrestling world, John Cena, always fights for justice and honor.

Twarz świata wrestlingu, John Cena, zawsze walczy o sprawiedliwość i honor.

to face

CZASOWNIK

zmierzyć się, stawić czoła

to deal with a given situation, especially an unpleasant one

Transitive: to face a situation

informacje gramatyczne

budowa morfologiczna

prosty

czasownik czynnościowy

regularny

czas teraźniejszy

face

3. osoba liczby pojedynczej

faces

imiesłów czynny

facing

czas przeszły prosty

faced

imiesłów bierny

faced

Przykłady

Employees often face challenges in adapting to new workplace policies.

Pracownicy często stają przed wyzwaniami w dostosowaniu się do nowych zasad w miejscu pracy.

stawić czoła, zmierzyć się z

to confront someone directly, as in a conflict or competition

confront

front

Transitive: to face sb

Przykłady

He had to face his opponent in a tense debate on stage.

Musiał zmierzyć się ze swoim przeciwnikiem w napiętej debacie na scenie.

wychodzić na, być skierowanym ku

to be positioned with the front directed toward something

Transitive: to face sth

Przykłady

The hotel faces the ocean, offering spectacular views from every room.

Hotel wychodzi na ocean, oferując spektakularne widoki z każdego pokoju.

być skierowanym, patrzeć

to be oriented with the face or front pointing toward a particular direction

front

look

Intransitive: to face to a direction

Przykłady

The house faces east, allowing plenty of morning sunlight to enter.

Dom wychodzi na wschód, pozwalając na obfite poranne światło słoneczne.

stawić czoła, obrócić się w stronę

to position oneself or an object so that the front or visible side is directed toward a particular person, object, or direction

Transitive: to face sb/sth

Przykłady

She turned to face the audience, ready to begin her speech.

Odwróciła się, aby stanąć twarzą do publiczności, gotowa rozpocząć swoje przemówienie.

konfrontować, stawiać czoła

to confront someone by presenting them with something, such as an accusation or criticism

Transitive: to face sb with sth

Przykłady

The manager faced him with evidence of his repeated tardiness.

Kierownik skonfrontował go z dowodami jego powtarzających się spóźnień.

pokrywać, licować

to apply a layer or material to the front or outer surface of something

Transitive: to face a surface with a material

Przykłady

The builders faced the exterior walls with stone to give the house a rustic look.

Budowniczowie wyłożyli zewnętrzne ściany kamieniem, aby nadać domowi rustykalny wygląd.

obrócić, ustawić

to turn or position something so that its front side is visible

Transitive: to face sth

Przykłady

The croupier carefully faced her cards before continuing the game.

Krupier ostrożnie odwrócił swoje karty przed kontynuowaniem gry.

LanGeek

Pobierz naszą aplikację mobilną

Google Play App Store

Drzewo Leksykalne

faceless

facial

face

Bliskie Słowa

Definicja i znaczenie słowa „face” po angielsku

Download Mobile App