جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to alloy
01
آلیاژ ساختن
to combine two or more metals to make a more suitable one
Transitive: to alloy two or more metals
Ditransitive: to alloy a metal with another
مثالها
The metallurgist alloyed copper and zinc to produce brass, a durable and corrosion-resistant material.
متالورژیست مس و روی را آلیاژ کرد تا برنج، مادهای بادوام و مقاوم در برابر خوردگی تولید کند.
02
آلیاژ کردن, کاهش کیفیت
to degrade or diminish the quality or value of something by adding an inferior substance or element
Transitive: to alloy sth
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
alloy
سومشخص مفرد
alloys
وجه وصفی حال
alloying
گذشته ساده
alloyed
اسم مفعول
alloyed
مثالها
The chef alloyed the premium olive oil with cheap vegetable oil, compromising the flavor of the dish.
سرآشپز روغن زیتون مرغوب را با روغن نباتی ارزان آلیاژ کرد، که این کار طعم غذا را خراب کرد.
Alloy
اطلاعات دستوری
وضعیت جانداری
بیجان
ساختار صرفی
ساده
قابل شمارش
شکل جمع
alloys
مثالها
An alloy is a mixture of two or more metals or a metal and another element.
آلیاژ مخلوطی از دو یا چند فلز یا یک فلز و یک عنصر دیگر است.
02
مخلوط, آلیاژ
a state or condition in which something pure is diminished or tainted, often by mixing with something inferior or undesirable
مثالها
His joy was not without alloy; worry lingered beneath the surface.
شادی او بدون آلیاژ نبود؛ نگرانی در زیر سطح باقی ماند.
