alloy
a
ˈæ
ā
lloy
ˌlɔɪ
loy
/ˈalɔɪ/

Definitie en betekenis van "alloy"in het Engels

to alloy
01

legeren, mengen

to combine two or more metals to make a more suitable one
Transitive: to alloy two or more metals
Ditransitive: to alloy a metal with another
to alloy definition and meaning
Voorbeelden
The jeweler alloyed gold with other metals to create a stronger and more affordable alloy for jewelry.
De juwelier legerde goud met andere metalen om een sterker en betaalbaarder legering voor sieraden te creëren.
02

legeren, verslechteren

to degrade or diminish the quality or value of something by adding an inferior substance or element
Transitive: to alloy sth
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
alloy
3e persoon enkelvoud
alloys
onvoltooid deelwoord
alloying
onvoltooid verleden tijd
alloyed
voltooid deelwoord
alloyed
Voorbeelden
The purity of the river water was alloyed by industrial pollutants discharged into it.
De zuiverheid van het rivierwater werd verminderd door de industriële verontreinigende stoffen die erin werden geloosd.
01

legering

a combination of two or more metals, creating a metal that is usually stronger or more resistant
grammaticale informatie
bezieldheidsstatus
onbezield
morfologische samenstelling
enkelvoudig
telbaar
meervoudsvorm
alloys
Voorbeelden
Stainless steel, an alloy of iron, chromium, and other elements, is highly resistant to corrosion and is used in a wide range of applications.
Rvs, een legering van ijzer, chroom en andere elementen, is zeer bestand tegen corrosie en wordt in een breed scala aan toepassingen gebruikt.
02

mengsel, legering

a state or condition in which something pure is diminished or tainted, often by mixing with something inferior or undesirable
Voorbeelden
Fame, though thrilling, came with the alloy of constant scrutiny.
Roem, hoewel opwindend, kwam met de legering van constante controle.
LanGeek
Download de App
langeek application

Download Mobile App

App Store