Ara
to summon
01
çağırmak, mahkemeye çağırmak
to officially call someone, typically to attend court or fulfill a legal obligation
Ditransitive: to summon sb to do sth
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
summon
3. tekil kişi
summons
şimdiki zaman ortacı
summoning
basit geçmiş zaman
summoned
geçmiş zaman ortacı
summoned
Örnekler
The judge summoned the witness to testify during the trial.
Yargıç, duruşma sırasında ifade vermesi için tanığı çağırdı.
02
çağırmak, toplamak
to call upon someone to be present at a particular place or event
Transitive: to summon sb
Örnekler
The CEO summoned the department heads for an urgent meeting.
CEO, acil bir toplantı için departman başkanlarını çağırdı.
03
toplantıya çağırmak, çağırmak
to formally call for the gathering or assembly of people
Transitive: to summon a gathering
Örnekler
The CEO summoned a meeting to discuss the company's financial projections for the upcoming quarter.
CEO, önümüzdeki çeyrek için şirketin finansal projeksiyonlarını tartışmak üzere bir toplantı çağırdı.
04
çağırmak, toplamak
to stir oneself to apply a particular skill or ability
Transitive: to summon a skill or ability
Örnekler
In the face of adversity, he summoned his courage to speak up for what he believed was right.
Zorluk karşısında, doğru olduğuna inandığı şey için konuşmak için cesaretini topladı.
05
çağırmak, davet etmek
to make a supernatural entity or magical object appear or come into the physical world
Transitive: to summon a supernatural entity
Örnekler
The sorcerer summoned a powerful spirit to assist him during the ancient ritual.
Büyücü, eski ritüel sırasında ona yardım etmesi için güçlü bir ruh çağırdı.
Leksikal Ağaç
summoning
summon
