Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to insinuate
01
insinueren, zinspelen
to suggest something in an indirect manner
Transitive: to insinuate sth | to insinuate that
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
afgeleid
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
insinuate
3e persoon enkelvoud
insinuates
onvoltooid deelwoord
insinuating
onvoltooid verleden tijd
insinuated
voltooid deelwoord
insinuated
Voorbeelden
During the discussion, she insinuated that her colleague was taking credit for her ideas without directly accusing him.
Tijdens de discussie insinueerde ze dat haar collega de eer voor haar ideeën opeiste zonder hem direct te beschuldigen.
02
insinueren, binnensluipen
to gradually move oneself or a thing into a particular place or position by elusive manipulation
Transitive: to insinuate sth into a situation or position | to insinuate oneself into a situation or position
Voorbeelden
The politician insinuated her agenda into the committee's discussions without directly addressing it.
De politicus sluipde haar agenda in de discussies van de commissie zonder er direct op in te gaan.
Lexicale Boom
insinuating
insinuation
insinuate



























