جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to decree
01
حکم دادن, فرمان دادن
to make an official judgment, decision, or order
Transitive: to decree a decision or order | to decree that
مثالها
The king decreed that all citizens must pay taxes by the end of the month.
پادشاه فرمان داد که همه شهروندان باید تا پایان ماه مالیات بپردازند.
02
فرمان دادن, دستور دادن
to announce or issue a formal decision or order
Intransitive
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
decree
سومشخص مفرد
decrees
وجه وصفی حال
decreeing
گذشته ساده
decreed
اسم مفعول
decreed
مثالها
The king decreed, signaling his authority over the land.
پادشاه فرمان صادر کرد، که نشان دهنده اقتدار او بر سرزمین بود.
Decree
01
فرمان, حکم
an official authoritative decision or judgment, especially one made by a government or the ruler of a country
اطلاعات دستوری
وضعیت جانداری
انتزاعی
ساختار صرفی
ساده
قابل شمارش
شکل جمع
decrees
مثالها
The king issued a decree establishing a new tax law.
پادشاه فرمانی صادر کرد که قانون مالیاتی جدیدی را تأسیس میکند.
