Szukaj
to decree
01
zarządzać, nakazywać
to make an official judgment, decision, or order
Transitive: to decree a decision or order | to decree that
Przykłady
The king decreed that all citizens must pay taxes by the end of the month.
Król zarządził, że wszyscy obywatele muszą zapłacić podatki do końca miesiąca.
02
zarządzać, nakazywać
to announce or issue a formal decision or order
Intransitive
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czas teraźniejszy
decree
3. osoba liczby pojedynczej
decrees
imiesłów czynny
decreeing
czas przeszły prosty
decreed
imiesłów bierny
decreed
Przykłady
The king decreed, signaling his authority over the land.
Król zarządził, sygnalizując swoją władzę nad ziemią.
Decree
01
dekret, rozporządzenie
an official authoritative decision or judgment, especially one made by a government or the ruler of a country
informacje gramatyczne
status żywotności
abstrakcyjny
budowa morfologiczna
prosty
policzalny
forma liczby mnogiej
decrees
Przykłady
The king issued a decree establishing a new tax law.
Król wydał dekret ustanawiający nowe prawo podatkowe.
